Góðan og blessaðan...

Loksins Loksins! Bakið að batna og brosið komið aftur. Get horft fram á við með von í hjarta um að fá að snúa mér aftur að LB minni (þið vitið...). Er nefnilega að grotna niður svona hreyfingalaus.

En það er sama vandamálið hjá mér með barnapíuna mína eins og ég veit að það er hjá fleirum. Vinna, líkamsrækt ( sem nota bene tekur 3 klst+ hjá sumum), o.s.frv.

Hvað er þetta svo líka hjá karlpeningnum??? Við konur förum í "leikfimi". Alveg sama hvort við förum í kikkboxing eða jóga, þá förum við í "leikfimi". Hefurðu einhvern tíman heyrt karlmann tala um að "fara í leikfimi"??? Nei, hélt ekki! En maðurinn minn segir alltaf: Ég kemst ekki í ræktina í fyrramálið hún er að fara í leikfimi. Svo horfir hann á mig og roðnar þegar hann áttar sig á því að ég heyrði í honum. Er búin að minnast á þetta við hann nefnilega.

Bara svona munin á orðum til að lýsa athöfnum hjá hvoru kyni fyrir sig. Við erum með börnin okkar þeir passa sín börn. Við förum í leikfimi þeir í ræktina. Við nöldrum þeir, hvað ?... ...ekki (sure! nefnið mér einn). Við erum tilfinninganæmar og uppstökkar en þeir jafnaðargeðið uppmálað (hafið þið séð karlmann sem að kemst ekki í golfið eða hitta vinina eða horfa á fótbolta eða bara hvað sem er á þeim tíma sem að hann vill??? Nei, bara spyr).

En nóg um annmarka hins kynsins í dag.

Orð dagsins: Enn og aftur æðruleysi. Muna þetta! Eina leiðin til að enda ekki með því að ærast.