Sumarpirringur

Það hefur vottað fyrir smá sumarkvíða hjá litlu systir minni í dag. Hana kvíðir fyrir væntanlega tíðum (ekki spurning!) ferðum karlmannsins á heimilinu á golfvöllinn um leið og tækifæri gefst. Hún talar um að vera grasekkja á sumrin (hún og Lotta). Hún talar um að hún ætli að plana ferðalög og sumarið með Lottu af því að þær eru svo mikið á sama báti. Og þegar hún er búin að vinna í Lottó þá ætlar hún að kaupa 7 manna bíl og ferðast um landið með Lottu systir. Maður getur nú orðið sár.

Og viðurkenning fyrir að ver grasekkja ársins (og undanfarinna 4 ára) er.... Ég. Ef að viðmiðunin er hversu mikið, eða þá í þessu tilviki lítið, karlmennirnir eru heima þá vinn ég hvaða keppni sem er. Ég er núna, í mars með snjóinn úti, orðin grasekkja. Minn maður vinnur, í grasinu og trjánum og guð má nú vita hverju, alla daga, öll kvöld og stundum fram á nætur. Ef að hann er ekki að athuga með verk er hann að skipuleggja þau, vinna þau, redda einhverju fyrir þau eða gera við eitthvað sem að hann þarf fyrir þau. Hann er heima í 30 – 45 mín í kring um kvöldmatinn and that is it. Ég er einstæð, eins og ég kalla það, frá mars til nóvember/desember ( þið getið reiknað dæmið til enda). Siggi hefur tekið alls 9 vinnudaga frí síðan dóttir okkar fæddist fyrir fimm árum síðan. Hann hefur tvisvar tekið sér frí heila helgi á meðan á annatímanum stendur (mars til nóv, ef að þið voruð búin að gleyma því). Það eina sem að breytist frá því núna og fram í maí er að hann verður meira að vinna á nóttunni. Og svo er ég ekki einu sinni til hjá systrum mínum. Veit ekki hvað maður á að gera til að komast í grasekkju”klúbbinn”. Sem er hálf asnalegt þar sem að ég stofnaði hann.

Þetta er minn pirringur. Ekki nóg með að maðurinn minn sé fjarverandi allt fu***** sumarið heldur er ég ekki nógu merkileg til að vera með í plönum sumarsins með systrum mínum. Sumar - jibííí :(.