Maðurinn minn = Neandrathalsmaðurinn ???

Ég er búin að vera með smá vísindatilraun í gangi heima hjá mér í nokkra mánuði. Þannig er að maðurinn minn er sjúkur í súkkulaði. Helst á það að vera suðusúkkulaði eða einhverskonar hjúpar. Og ef að ég ætlað að baka með suðusúkkulaði þýðir ekkert fyrir mig að kaupa það t.d. á miðvikudegi og baka ekki fyrr en á föstudegi. Þá er það einfaldlega búið – alveg sama þótt að ég kaupi 3 pakka með tveimur plötum í og ég þarf bara eina, þá er aldrei nóg eftir. Þannig að ég er farin að reyna að fela þetta. En það er fyndið að alveg sama hvar ég set þetta þá finnur minn súkkulaðið á mettíma. Yfirleitt innan við 30 mín eftir að hann kemur heim – og nota bene, án þess að vita af því að ég keypti það áðan. Það er eins og hann sé með radar á þetta.
En allt þetta væri nú kannski ekki merkilegt nema fyrir þær sakir að þetta er sami maðurinn og finnur ekki sokkana sína nema honum sé vísað á sokkaskúffuna. Og hringir alveg hiklaust í mig í ræktina til að spyrja mig hvar hin og þessi peysa eða buxur séu. Og mér er spurn; Hvernig er hægt að vera svona framtaksamur og sjálfbjarga í súkkulaðileit en ekki þegar kemur að því að klæða sig. Er þetta hægt???? Það eina sem að mér dettur í hug er að hann sé bara náskyldur Neandrathal-manninum (eða hvernig sem það er nú skrifað). Hann er enn með þefskynið fínstillt á að finna matinn en þetta með að ganga frá og finna aðra hluti ekki svo mikið komið enn þá. Þetta er mín kenning.