Góðan daginn góðir hálsar!

Ferðaðist til helju og aftur til baka núna um helgina. Að vísu fyrst var rosa gaman. Ég skal nú bara halda mig við hrakfallasögurnar því að ég veit að það er það eina sem að þið hafið áhuga á (reynið að halda öðru fram).

Ég og systur mínar fórum á djammið á föstudaginn, eins og áður hefur komið fram. Sem væri kannski ekki frásögufærandi ef að um venjulegt fólk væri að ræða. (Þið sem að kannist við eintökin skiljið þetta.) En ótrúlegt en satt þá héldum við okkur innan markanna þá um kvöldið (ok-sungum aðeins hærra en hinir á HR og tjöttuðum svolítið mikið við eigandann og svona yfir höfuð létum eins og við værum heima hjá okkur, en ekkert út í öfgar – miðað við okkur). Svo tókum við rútu í bæinn og gengum upp á Hverfisbarinn. Hverjum hefði DOTTIÐ í hug að þar myndu hættur kvöldsins leynast. Inger systir hittir einhvern sem að hún þekkti (geri ég ráð fyrir – en þó að hún þekki fólk ekkert sérstaklega hefur reyndar ekki stoppað hana í því að tala við það eins og hún þekki það). Og við erum á gangi og ég er voða mikið að segja eitthvað og horfi á þau á meðan... ...svo er ég á jörðinni (steyptar tröppur + ekki að horfa fram fyrir mig + of mikið áfengi = hvað heldurðu?) og Inger er gargandi “er allt í lagi með þig?”...

...það eina sem að kom upp úr mér var “Inger, það er spurning um að vera með forgangsröðina á hreinu. Það heltist upp úr bjórnum mínum” Og með þessu klöngraðist ég á fætur og hélt áfram.

Það var ekki fyrr en daginn eftir sem að ég sá afrakstur fallsins. Hruflaður, bólginn og marinn hnúi. Marblettir á hné, olnbogum (báðum- ???) og baki (?????). sár á hendi og hné – en bjórflaskan brotnaði ekki!!! Höfum það alveg á hreinu.

Memo to me: Ekki viss um að þetta lýsi mér á sérstaklega jákvæðan hátt. Ætti kannski að tékka á síðunni þeirra í Flúðó sjálf????