Góðan daginn!

Orðið svolítið langt síðan ég lét í mér heyra þannig að ég skulda nokkur orð. Veikindi heima við, ekkert sem þarf að eyða fleiri orðum í hér. Bara ekki gott. Svo með extra börn á laugardaginn og ekkert svo sem meira við það að segja heldur. MIKIL LÆTI!!!!

En annars ekkert að gerast – fór í ræktina í morgun með systrum mínum og verð nú að deila með þér (þessum eina sem að villist hér inn af og til) sniðugu atviki sem að átti sér stað þar. Það er nú einu sinni þannig að við konurnar erum (svona flestar) vel kunnugar okkar eigin kroppi. Við erum (aftur flestar) með einhverskonar “obsession” á líkamanum okkar á einhvern hátt. Rassinn of stór, brjóstin of lítil, ógeðslega feitar eða geðveikt fit svo eitthvað sé nefnt. Hvort sem að við erum ánægðar eða ekki erum við með þetta farartæki okkar í stanslausri gjörgæslu (þótt að hún skili svo sem ekki alltaf neinu) þannig að við ættum að þekkja hann ágætlega.

Ekki hún litla systir mín. Mér var litið á hana þar sem við vorum að koma okkur í fötin eftir sturtuna og svipurinn á henni var eins og hún hefði séð draug. “Ekki segja mér það” voru fyrstu orðin. Svo kom “ert’ekk’að grínast?”. “Er annað brjóstið á mér meira lafandi en hitt?” Horfði á mig grafalvarleg á svip og var ekkert að hugsa um hversu súr spurning þetta var svona inni í búningsklefa kvenna í ræktinni. Ég gat ekki setið á mér þrátt fyrir að það væri auðsjáanlegt hversu mikið þetta fengi á hana, að svara “Já og hitt er líka minna.” Henni var ekki skemmt og var ég að spá í á tímabili hvort hún þyrfti áfallahjálp eftir þessa lífsbreytanlegu uppgötvun. Spurningar um þetta ástand eins og t.d. hvort að maðurinn hennar væri búin að taka eftir þessu og ekkert búinn að láta hana vita vöknuðu hjá henni og ætlaði hún að krefja hann svara um leið og mögulegt væri (sem í hennar tilfelli er þegar hún kemst í næsta síma ;) ). Spurning: ertu búin að ná í hann???

En þegar líður á daginn er mikið búið að spá í : Hvað kom eiginlega fyrir??? Ein tilgátan er (og ég flegi henni bara fram án ábyrgðar) er skvass.

Í skvassi er maður hallandi fram og eilítið til annarrar hliðarinnar. Þannig verður annað brjóstið meira fyrir aðdráttarafli jarðarinnar og svo þar sem að þyngdarpunkturinn er meira yfir í “neðra” brjóstinu þá verður meiri fitusöfnun þar. Þannig að lausnin er að skipta um hendi (á spaðanum) og halla í hina áttina. Kannski jafnast þau þá út. Nei bara svona hugmynd.

Memo to me: Orsök og afleiðing – ekki mín sterka hlið að grafa djúpt í það.