Dagur 8 – Vá hvað það var gaman í gær

Tónleikarnir með Duran Duran í gær voru bara æðislegir. Rosaleg stemning og alveg hverrar krónu virði. Væri til í að fara á aðra tónleika í kvöld. Þeir voru víst rosa ánægðir líka með okkur íslendinga. Tóku fleiri aukalög en til stóð á prógramminu (við hérna í vinnunni erum með loftræstikerfið í höllinni og það var einn að stýra þessu þarna í gær) og voru rosalega ánægðir víst. Ég veit það allavega að ég er á leiðinni að kaupa mér tónlistina á tilboði í Skífunni í dag. Ég er bara aftur orðin Duran Duran fan no. one.

Ég sá þarna æfi mína renna fyrir augum mér. Allavega fólkið sem að hefur verið þar á einhverju tímabili. Þarna var hálfur minn árgangur í Breiðholtsskóla og nánast allir sem að ég var með í FB. Þannig að nostalgían náði manni á öllum sviðum þarna. Þarna voru líka Ragna og Alexandro. Alveg á útopnu og hann farinn að fækka fötum og allir orðnir vel blautir. Innan og utan.

Og svona út frá heilsuátakinu þá var þetta líka brennsla dauðans. Lögðum vel frá og gengum (ef þú kallar að skokka á eftir manninum þínum af því að hann gengur og hratt, að ganga) niður eftir. Og svo dansaði maður og söng eins og brjálæðingur í 2 klst í 27 stiga hita og svitnaði eins og múkki. Og þá vara að hlaupa á eftir Sigga upp í bíl. Þegar ég kom heim var ég orðin svo ofþornuð að það dugði ekkert minna en 1 líter af vatni til að slökkva þorstann. Svo sló manni niður allsvakalega og ég skalf og nötraði af kulda. En það þýddi náttúrulega ekkert að fara að sofa strax heldur skreið ég ekki upp í fyrr en kl 1:30. En var sleppt æfingu í morgun?? Nei!

Var mætt í Sporthúsið kl 6 og gerði minn hluta takk fyrir. Rosalega gaman. Við systurnar komumst samt að því að okkur vantar nokkra masókista í hópinn. Það er svolítið erfitt að vera hópur af bara sadistum. Enginn til að taka við. Veruð að leysa þetta einhvernvegin.